Jestem nim zauroczona. Ja, duża dziewczyna, ba, już nawet, można by rzec, poważna kobieta, matka przecież – nie mogłam doczekać się, kiedy w końcu wyjdzie z szafy i stanie się pełnoprawnym członkiem naszej rodziny.
I tak w Wigilię Bożego Narodzenia pojawił się pod choinką. Córka nie zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia (a matka i owszem!). Potrzebowała chwili, by uświadomić sobie, że oto przed nią stoi jej nowy przyjaciel, który odtąd towarzyszyć jej będzie w doli i niedoli, będzie częścią jej dziecięcego, fascynującego, cudownego świata.